De Dagpo Thosam Ling school

In maart 2004 is de Dagpo Thosam Ling school geopend, een jaar voor de officiële inwijding van Dagpo Sedrub Ling, zo groot was de behoefte aan een school. Ze maakt deel uit van de kloosteruniversiteit en is (nog) op hetzelfde terrein gevestigd.
Het begon met veertig kinderen afkomstig uit de omliggende regio's in de Himalaya, maar de school groeide snel en inmiddels zijn er honderd leerlingen. Dat is het maximum aantal kinderen dat de school kan huisvesten. Ook de jonge monniken die in het klooster wonen, krijgen hier les. Het onderwijs dat gegeven wordt gaat tot en met de 5e grade. De leeftijd loopt uiteen van 5 tot 13 jaar.

Er wordt onder andere lesgegeven in rekenen, sociale vakken, Engels, Hindi en Tibetaans. Het leren van de TIbetaanse taal (die ter plaatse het Bhoti wordt genoemd) en traditionele zang en dans spelen een belangrijke rol  voor het voortbestaan van de cultuur van de Himalaya. Het is het middel waarmee de boeddhistische principes kunnen worden doorgegeven die ten grondslag liggen aan de cultuur van de families van de leerlingen.

De meeste kinderen wonen in de school. Sommigen het gehele jaar, omdat hun familie geen geld heeft om ze naar huis te laten komen. In dat geval vindt de familie meestal wel een manier om hun kind minstens eenmaal per jaar te bezoeken. Andere leerlingen gaan de grote wintervakantie die valt in de koudste maanden van het jaar, februari en maart, naar huis.

Er wordt veel buiten lesgegeven. Zomers in de schaduw op de galerij omdat het binnen te warm is en ’s winters met dikke jassen aan op het schoolplein, omdat het in de zon warmer is dan in de onverwarmde klaslokalen.

De meeste ouders zijn niet in staat het volledige schoolgeld voor hun kinderen te betalen. De Dagpo Thosam Ling School is de enige school in de wijde omtrek waar ze terecht kunnen.

Op dit moment is men bezig met een project om de school uit te breiden zodat de studenten voorbereid kunnen worden op hoger onderwijs met de Tbetaanse taal als leertaal.
(voor verdere informatie zie onder projecten en www.entraide-franco-tibetaine.com).

Laatste ontwikkelingen

In 2004 is de school gestart. Er waren twee belangrijke redenen om aan het project te beginnen:

  • De regionale bevolking toegang geven tot onderwijs en tevens de kinderen laten profiteren van een extra programma in de Tibetaanse taal en cultuur, met als doel de Tibetaanse culturele waarden te laten voortbestaan. Dit zou de kinderen ook de mogelijkheid bieden, indien gewenst, een vervolgstudie te kiezen in de Tibetaanse taal en cultuur en/of het boeddhisme.
  • De plaats naast het klooster, waar de school werd gevestigd, is gekozen omdat de nabijheid van een kloostergemeenschap kinderen zou kunnen inspireren. Tegelijkertijd konden jonge monniken gebruik maken van het onderwijs waardoor de schoolkinderen op een natuurlijke manier met een kloosterleven in aanraking zouden komen.

Nu, tien jaar later, werd het tijd om de toekomst van de school te bespreken. Dat is gebeurd 16 september 2013 tijdens een vergadering van DSMCS (Dagpo Shedrubling Monastic Cultural Society) de stichting waar de school onder valt.

Allereerst is vastgesteld dat de school een succes is. Het leerlingenaantal is voortdurend toegenomen, tot honderdveertig op dit moment, en de leerprestaties van de kinderen zijn bovengemiddeld. Maar hoewel de school in eerste instantie vooral was opgezet voor de plaatselijke bevolking, zijn er uiteindelijk maar weinig leerlingen uit de directe omgeving aangemeld. Terwijl het uiteraard niet de bedoeling was, bleek er bij de plaatselijke bevolking een angst voor een ‘bekeringsdrang’ te zijn.

De meeste leerlingen kwamen uit de veel verder gelegen streek Meun. De laatste drie jaar zijn in die regio scholen gesticht door monniken uit Drepung Gomang. De ouders van de kinderen die nu nog de school in Kaïs bezoeken, zijn vooral op zoek naar economische voordeel omdat naast het onderwijs ook onderdak en eten gratis zijn.

Voor de directe omgeving van het klooster geldt dat tegenwoordig de Indiase regering voorziet in gratis onderwijs, inclusief boeken en schooluniformen voor de acht basisklassen. De Dagpo Thosam Ling school heeft dezelfde acht basisklassen.

Verder is geconstateerd dat er in al die jaren geen kinderen zijn geweest die kozen voor een verdergaande studie van de Tibetaanse taal of het boeddhisme.

Hiermee zijn oorspronkelijke redenen voor het oprichten van de school niet meer van toepassing. Daarom lijkt het niet zinvol om de school in zijn huidige vorm voort te zetten.

De vraag is nu: hoe verder te gaan en wat te doen met de huidige klaslokalen en de aangekochte grond waarop men eerst dacht een grotere nieuwe school te realiseren.

Voor de klaslokalen is makkelijk een bestemming te vinden. Het klooster kan de extra ruimtes goed gebruiken omdat, zoals we al hebben gezien, het aantal monniken nog voortdurend groeit. Ook zijn er onder de schoolkinderen ongeveer veertig jonge monniken die basisonderwijs nodig hebben en er zal dus een kleine school blijven, maar met aangepast onderricht voor de jonge monniken.

Voor de aangekochte grond zijn er de volgende twee bestemmingen die men nu overweegt: 

  • De bouw van een retraitehuis, met kamer en een gemeenschapszaal, voor mensen die een plaats zoeken om te mediteren, monniken/nonnen zowel als leken. Terwijl de boomgaard ter plaatse, die een zeer goede kwaliteit appels oplevert, in productie blijft.
  • Een centrum op te richten van een voor studie en onderzoek van hoog niveau, in de boeddhistische cultuur.

Van beide mogelijkheden worden nu de voor- en nadelen en de haalbaarheid onderzocht.

Overigens vraagt de officiële overdracht van de grond veel tijd en inspanning en is nog steeds niet helemaal rond; dat heeft te maken met de bureaucratie van overheden op elk niveau, gemeente, provincie, departement en de Staat.